Софиевка - парк влюбленных

Парк «Софиевка» основан в 1796 году владельцем города Умани, польским магнатом Станиславом Потоцким, назван в честь его жены Софии Витт-Потоцкой и подарен ей ко дню именин в мае 1802 года.

Барбара Радзивилл

Великая княжна и королева Речи Посполитой

Барбара Радзивилл была дочерью Юрия Радзивилл и Барбары Кола. Она родилась в одной из могущественнейших династий своего времени. Родители дали ей блестящее образование. Её знания находились на уровне самых высоких стандартов европейского Ренессанса. В 15 летнем возрасте ее выдали замуж за Станислава Гаштольда, последнего представителя одного из самых величественных родов в Литве. Не смотря на то, что Станислав Гаштольд имел репутацию неплохого человека, между супругами не было настоящей любви. Брак между Барбарой Радзивилл и Станиславом Гаштольдом – это типичный династический брак, целью которого было породнить две самые влиятельные в Великом Княжестве Литовском магнацкие династии. Прежде всего, Станислав был намного старше своей юной жены, кроме того он, как казалось самой Барбаре, не оценил ни её редкой красоты, ни исключительных навыков, знаний и достоинств. Поэтому ей всегда казалось, что её муж несправедлив к ней. В 1542 году воевода умер, оставив Барбару 20-летней вдовой. Злые языки потом говорили, что якобы она, Барбара, отравила его. 

Тахтамышаў скарб

Дакладна вядома, што з 1396 па 1399 год жыў у Лідзе татарскі хан Тахтамыш. “Тахтамышаў двор” знаходзіўся на беразе Лідзейкі, там, дзе цяпер аўтастаянка за гасцініцай “Ліда”. Аб яго прыбыванні ў нашым горадзе захавалася наступнае паданне.

Каралеўскі ўезд у лідскі замак

У лютым 1422 года ў Лідскім замку шырока і бліскуча адзначаўся шлюб прастарэлага 71-гадовага караля Ягайлы з маладзенькаю 17-гадовай Соф’яй Гальшанскай. Справа ў тым, што для Ягайлы гэта быў чацвёрты шлюб, першыя яго тры жонкі памерлі, так і не заставіўшы наследніка. Соф’я ж нарадзіла Ягайлу дзвух сыноў – Уладзіслава, Казіміра і стала заснавальніцай дынастыі Ягелонаў. Шлюб паміж Ягайлам і Соф’яй быў заключаны ў Навагрудскім фарным касцёле, а затым маладыя прыехалі ў Ліду. Вясёлыя баляванні працягваліся да вялікага паста.Магчыма і першая шлюбная ночь была праведзена ў пакоях Лідскага замка.

О лидскомъ замкѣ

Причиной постройки этого замка, по разсказамъ стариковъ, было слѢдующее обстоятельство: Одинъ изъ Литовскихъ Князей женился на Польской плеѢнницѢ, и до того её любилъ, что, въ память ея построилъ замокъ и назвалъ по имени ея “Боною.”

Лидский замок

Будоўля Лідскага замку  прыпадае на трыццатыя гады 14 ст. Лідскi замак дарэчы самы вялікі на тэрыторыі сучаснай Беларусі. У тыя часы Вялікім князем Літоўскім быў князь Гедымін, які ўвайшоў ў гісторыю, як таленавіты ваяр з крыжакамі. Скарыстаўшы часовае перамір'е з Ордэнам, вясной 1323 г. Гедымін разаслаў лісты ў паўночна-нямецкія гарады, якія не вельмі шанавалі крыжакоў, з запрашэннем на працу розных рамеснікаў, у тым ліку і муляроў. Ёсць меркаванні, што гэтыя майстры прынялі непасрэдны ўдзел ва ўзвядзенні Лідзкага замка. Будаўнікі, узяўшы за аснову рыцарскі кастэль, перапрацавалі і прыстасавалі яго да мясцовых умоў. Вучоны Міхась Ткачоў падлічыў, што для будаўніцтва Лідскіх муроў спатрэбілася каля 23 тысяч кубічных мэтраў каменю, каля 1,5 мільёна цаглін, вялікая колькасць вапны і пяску. Пісьмовыя крыніцы сведчаць, што работы вяліся 5—7 гадоў.